i dream.

Exchange Gift Na!!!

emilalviz — Thu, 11 Dec 2008 07:09:10 +0000

Oh, ako ba yang nabunot mo? Ako yata yan eh! Hindi mo alam iririgalo mo saken? Eto wishlist para alam mo.

1. A New Laptop
2. Airfare and Pocket money to Thailand
3. A nice slip-on shoes (Vans, etc.)
4. Plain-colored Polo Shirt (stripes would do, too!)
5. A nice color white back pack
6. Flip-flops!
7. A new RAM for my desktop PC
8. A nice planner with grid view and day-to-day spaces
9. A shirt from Artwork
10. A polo that fits me well.

Shoe Size: 9
Shirt Size: Medium/Small
Slippers: 9 1/2

haha! Happy Christmas Everyone!

Birthday!

emilalviz — Sun, 07 Dec 2008 15:48:09 +0000

17 is the date! Gift ko ah!

Caroling

emilalviz — Tue, 02 Dec 2008 06:37:07 +0000

Dashing through the snow
In a one horse open sleigh
O’er the fields we go
Laughing all the way
Bells on bob tails ring
Making spirits bright
What fun it is to laugh and sing
A sleighing song tonight

Oh, jingle bells, jingle bells
Jingle all the way
Oh, what fun it is to ride
In a one horse open sleigh
Jingle bells, jingle bells
Jingle all the way
Oh, what fun it is to ride
In a one horse open sleigh

I bet you’re one of those little kids who brought rattles, tamborines and some sort of shakers to serenade noisily your sleeping neighborhood. Yo, I was one of those who quarreled with my co-carolers when it’s already time to divide all the aguinaldos we got from disturbing our neighbors.

Being a kid during Christmas is the most wonderful moment I could cherish; from receiving tons of gifts to opening all of ‘em–man, I miss those days!

Caroling: c’mon kiddo, sing it with all your heart so you’d receive a five peso coin to buy that Hany you’ve always wanted at Aling Maring’s Sari-Sari Store. Enjoy this Season!

Break ba kamo?

emilalviz — Sat, 29 Nov 2008 05:40:38 +0000

Minsan ninanais ko na mawala sa mundo.
Yung tipong sa isang araw lang mapunta ka sa lugar na walang problema, walang inaalalang trabaho, walang inaalalang mga tao.
Hindi ako nagsasawa sa mga pangyayari sa mundo ko.
Hindi ako nagsasawa sa ilang paulit-ulit na pangyayari.
Minsan lang talaga gusto kong itigil ang mga pinagkakaabalahan ko sa buhay.

Saan kaya magandang pumunta? Saan kaya ako makakahanap ng hindi ko pa nararanasan?
Diyan na lang siguro sa kanto, uupo na lang ako at pagmamasdan ang mga dyip na dumadaan.
Ang cheap naman. LOL.

ON FICTION: Ano Ba Talaga?

emilalviz — Thu, 27 Nov 2008 06:31:02 +0000

Hindi ko talaga maitatanggi na matalik na magkaibigan silang dalawa. Pag malungkot yung isa, eh malungkot din naman yung isa. Pag masaya siya, masaya din yung isa. Nakakatuwa nga silang pagmasdan pag sabay silang naglalakad at parehong nakangiti eh. Parang walang mga bakas ng pagkalugmok sa buhay yung dalawang yun.

Aminin natin sa mga sarili natin na minsan talaga dumadating sa buhay nating ang mga bagay na hindi natin inaasahan. Yung tipo bang abalang abala ka sa isang bagay tapos bigla na lang ayan na sa harap mo ang ni minsan hindi mo inisip na darating.

Napagod na siguro siyang magmahal kaya parang hindi na siya masyadong open sa mga relationships ngayon. Pagod na siguro sa pagunawa, sa pagsunod at sa pagbibigay ng oras para sa isang relasyon. Kaya naman inaalagaan na lang niya ng mabuti ang mga kaibigan niya sa ngayon.

“Matagal ko na ‘tong gustong sabihin sa’yo eh.”

“Na? Ang emo mo na naman ah.”

“Hindi nga, walang biro. Seryoso naman kasi ako ngayon. Kaya please, makinig ka. Ha?”

“Sige-sige” at umayos siya ng upo.

“Alam mo ba kung gano kita kamahal?”

“Sus. Oo naman. Para namang hindi tayo magkaibigan ng ilang taon na. Isa..Dalawa..–” patay malisya siyang nagbilang.

“Hindi yun eh. Mahal kita higit pa sa isang kaibigan.”

Napatigil siya sa pagbibilang at napatingin sa mata ng kaibigan. Sandali lang at inalis niya ang tingin dahil nailang na din siya. Napaka akward ng sandaling yon.

“Mahal din kita. Pero–”

Pagkatapos ng araw na yun eh parang walang nangyare. Hindi nila pinagusapang dalawa kahit kailan simula nun. Nakakatawa nga eh, parang wala talagang nangyare; nagtatawanan parin sila pero hindi maalis sa mukha niya na ang pagkailang dahil sa pinagtapat ng kaibigan.

Dumating ang oras na pagkatapos ng ilang buwan mula sa paguusap nila eh naopen na naman ang topic na yun.

“Mahal mo ba talaga ako?”

“Maybe not now. Oo mahal kita pero–”

“Kailangan ko ng dahilan kung bakit hindi momagawang panindigan ang sinabi mo.”

“Maybe it’s not the right time. Maybe it’s just that you said it na wrong timing. Anu ba, masaya naman tayong ganito tayo diba?”

“Siguro ikaw masaya pero sa tuwing naguusap tayo nasasaktana ko dahil parang kinalimutan mo yung sinabi mo noon. Na parang wala lang nangyari nun. Hindi mo ba naiintindihan ang salitang ‘MAHAL’? Ha?”

Tahimik na naman siya gaya ng dati. Pag nagagalit sa kanya ang mga kaibigan niya, tahimik lang siya at walang imik; tahimik na parang walang naririnig: para bang pasok dito, labas dun. Sinabi niyang mahal niya ang tao pero hindi niya mapanindigan. Anong punto ng pagsasabi nun eh kung hindi mo man lang maipakita na pinaninindigan mo ang mga salitang binitawan mo.

“Ayoko na muna. Wag muna.”

“You knew it therefore that you don’t feel the same way as I do. Why do you even have to say those dumb words?”

“Ewan ko, siguro nadala lang din ako sa mga emosyon ko sa mga panahon yun. Mahal kita bilang kaibigan pero higit dun, hindi ko alam.”

“Ang labo mo.”

On Fiction

emilalviz — Wed, 26 Nov 2008 08:38:37 +0000

Dapit hapon na nung naguusap sina Nikko at Chris sa isang hagdanan sa Unibersidad kung saan hindi masyadong kita ang paglubog ng araw. Medyo malumanay ang tama ng sinag ng araw, na siya namang bumababa, sa mga bintana ng mga katabing gusali. Rinig na rinig ang mga ibong nagpupumilit makinig sa pinaguusapan ng dalawa. Malayo sa mataong lugar ang pinaglalagyan ng dalawang magkaibigan.

“Wala na kami. Alam mo, mahal na mahal ko siya. Siya lang naman ang sumuko na kaya binitawan ko na din maski ayaw ko.”

“Chris, alam mo, kung ayaw na niya talaga wala na tayong magagawa dun. Anong gusto mo, pilitin niya ang relasyon niyo maski wala na siyang nararamdaman para sa’yo? Tignan mo yun sa ganung angulo.”

“Sabi niya dati mahal niya ko. Sabi niya dati kami lang habang-buhay. Sabi niya dadating ang araw na–.”

“Makinig ka nga, kung mahal ka niya, bakit ka niya iniwan na lang ng ganun-ganun? Ang pagsabi ng ‘mahal kita’ eh yun lang ang nararamdaman niya sa sandaling oras na yun. Yung pagsabi niya na ‘habang-buhay’ eh dahil yun ang nakikita niya at nararamdaman sa sanaling oras na yun. Minsan, ang mali natin eh inuuna natin masyado ang mga emosyon natin at isinasantabi ang iba pang mahahalagang bagay na dapat pang intindihin.”

“Pero bakit niya nagawa sakin yon? Akala ko ba mahal niya talaga ko?”

“Chris sandali nga pwedeng makinig ka muna? Makinig ka muna sa sinasabi ko!?” Tumayo si Nikko mula sa kinauupuan niya.

“Mahal ko siya. Hindi mo ba naiintindihan? Sarado na ang isip ko ngayon dahil nasaktan ako. Pinaniwala niya ko sa mga pangako niya. Tapos ngayon eto, iiwan na lang niya ko dito ng parang walang nangyare sa apat na taon?”, hindi na napigilan ni Chris ang pagsigaw at pagiyak dahil hindi na niya maitago ang sakit na nararamdaman niya, “Alam mo, you don’t know what I’m going through kasi masaya kayo, walang problema at…”

“Wala na din kami.”

Napatigil si Chris at napalingon na lang kay Nikko na parang tumigil ang oras. Walang masabi si Chris.

“Kelan pa?” tanong ni Chris.

“Last month pa. Kinaya ko. Bakit ikaw hindi mo makaya?”

Bumalik si Chris at umupo ulit sa tabi ni Nikko. Hindi niya alam ang sasabihin niya dahil sa sobrang emosyon na na nailabas at naipakita na niya kay Nikko. Matagal na silang magkaibigan ngunit parang noon niya lang naramdaman ang sobrang pagmamalasakit nito sa kanya.

Iniwan ni Abby si Chris na wala man lang sinasabing kahit anong dahilan bakit niya yun ginawa. Apat na taon na sila at naging masaya at puro pangarap ang relasyon nila. Ngunit hindi kelan man naisip ni Chris na mangyayari yung araw na yon. Iniwan siya ni Abby kung saan sila nakaupo ni Nikko kaya hindi pa din niya maalis sa kokote niya ang sandaling sinabi ni Abby na “paalam”.

“Kahit kailan hindi ko inisip na gagawin niya sa’kin ‘to.”

“Let go Chris. Tama na. Tapos na.” Umalis si Nikko ng walang kahit anong paalam.

Pinagmasdan na lang ni Chris si Nikko sa pagalis niya na parang wala nang magawa. Napansin niyang umiiyak din si Nikko ngunit wala siyang maisip na dahilan kung bakit nagalit ito at umiyak. Sinuntok niya ang pinakamalapit na pader sa likod niya at nagsimula na naman siyang umiyak.

Narinig niyang tumunog ang cellphone niya kaya agad siyang umupo at binasa ang text mula kay Nikko.

“Mahal kita, Chris.”

Ang Internet Cafe

emilalviz — Mon, 27 Oct 2008 04:28:01 +0000

Noong unang panahon (hindi naman siguro ganun katagal), naimbento ang Internet. Ngunit una itong nagbukas para lamang sa malalaking kompanya. Hindi nagtagal ito na rin ay nagbukas sa publiko at naging sikat para sa lahat. Dahil na din siguro sa mabilis na pagiging kunektado sa buong mundo, ito rin ay naging daan patungo sa Global Village.

What the heck? Baket may ganitong usapan? (haha)

Anyway, ayun nga, at naging bukas na nga ang Internet technology sa buong katauhan kaya naman napagnilay-nilay (nilay-nilay, meeeh ganun?) ng mga entrepeneurs na magbukas ng isang establisyamentong tinawag nilang Internet Cafe.

Baket nga ba ito tinawag na internet cafe? Inalam ko ito sa aking computer professor at ayon sa kanya kaya sinamahan ng cafe ang internet business ay dahil sa bagal ng connection speed. Habang hinihintay nilang magload ang link na cinlick nila, eh, umiinom muna sila ng kape para naman hindi sila mabored (mabored? meeeh ganun?) habang nagloload nga ang nasabing link na cinlick nila.

* * *

Ginagamit ko ang internet ng mahigit anim na taon na siguro. Dalawang taon siguro dun dial-up ang gamit ko. At sobrang galak ko ng nilagyan ng LAN Connection (o high speed internet) and computer ko.Tipong isang click mo lang, wala pang ilang segundo, eh andun ka na sa link na cinlick mo. Isa pa, hindi ka na magda-dial pa at maririnig ang weird na tunog mula sa modem mo para lang maenjoy ang mabagal na connection. How ironic hindi ba?

Ngayon, balik dial-up na naman ako dahil daw wala naman ako lagi sa bahay, sayang lang daw ang binabayad. Hindi man lang ako makapagPLURK, MULTIPLY, YOUTUBE, YAHOO MAIL, DOWNLOAD at marami pang bagay na naeenjoy ko dati sa LAN dahil nga pinutol na! Isa pa, Pinutol na! Isa pa, PINUTOL NAAAA!

Join me in grief and pain.

Farewell, LAN.

It’s Over

emilalviz — Sat, 11 Oct 2008 11:24:58 +0000

It’s over, and I’m glad it is.

For months I’ve been struggling with you and you never cared.

Now it’s over and I”m leaving.

Thank you for all the heartaches, thank you for all the sadness.

I believe I did enough but yeah, you ended it.

I’m leaving with no sadness in my face

‘Coz I know I deserve something better.

Good….BYE.

I’m leaving next month to my hell dorm. My wait is over and I’ll be transferring to a more spacious one. Three times bigger beybeh! Whooo! Happy! =)

Survey! It’s Been a While Since I Last Did This.

emilalviz — Sun, 24 Aug 2008 21:03:02 +0000

Have you ever fallen asleep in someones arms?

+yea i did. =)

What were you doing at 1 am?

+Party-ing!

What was the reason you last cried?

+When the maid soaked my shirt in Zonrox and spinned it in a washing machine.

Is there anything that you are craving for right now?

+Pizza. Pizza. Pizza.

Would you ever dye your hair blonde?

+NO! I can almost remember the blonde loser who dances oddly at Hard Rock.

How many pairs of shoes do you own?

+not sure but i thing more than 7

Had your heart broken recently?

+months and months ago. but now i’m happy. =)

Do you know anyone who is pregnant?

+Showbiz people?

Can you make brownies without having to look at the directions?

+I don’t want to make brownies, i just want to eat them. They’re my favorites!

Do you still talk to the person you kissed last?

+haha. of course. my dad? LOL

Do you usually tell people when they hurt your feelings?

+sometimes coz i just keep quiet when I’m hurted.

Where is the last place you went to go eat?

+Faye’s Parteeh! i ate alot of good food. really!

Have you bought any clothing items in the past week?

+YEAH! i bought 2 pairs of pants, polo shirt, a very nice polo and had my own shirt design printed. =)

What’s on your mind right now?

+Worrying about Claudine and Kriz, they don’t wanna go with me at home, I’m worried.

How have you felt today?

+A bit okay. Though my dinosaur didn’t texted me that much today. Busy. Busy.

Next vacation?

+DAVAO! haha.

How old do you look?

+others think that I’m 20! geez!

Are you happy with life?

+REALLY HAPPY.

Do you believe everyone deserves a second chance?

+yeah. just like what i did to the maid who soaked my shirt in bleach, i forgave her. but next time, i’ll be the one to soak her in bleach! haha. evil!

Did you cry today?

+not really. almost.

Do you miss anyone?

+Yes. That person is now sleeping soundly.

Who knows your biggest secret?

+Jewels, Mela, Joan, Ara, Alvin, Vince and Margo. (LOL)

Is the last person you kissed mad at you?

+NO. baket naman?

How do you feel about the person who texted you last?

+A bit relieved, it’s Claudine’s mom.

Who was the last person to hold your hand?

+haha. the person whom…basta siya!

How many windows are open on your computer?

+just 3

What do you hear right now?

+the sound of the aircon and the keyboard in my notebook.

How many hours did you sleep last night?

+i think i slept for 9 hours.

Is something bothering you right now?

+no. everyone’s asleep.

Are you sarcastic?

+sometimes. and i get really sarcastic.

Are you shy?

+a bit. LOL.

Are you talkative?

+YES! I’m a Communication Arts major! haha.

Last person you saw?

+Kuya.

In the past week have you felt stupid?

+Yes.

In the past week have you gotten your hair cut?

+Yes! Just last saturday! I’ll have my haircut again this week. Binaboy sa Fix ang buhok ko!

In the past week have you watched cartoons?

+can’t really remember.

What were you doing at 9 am this morning?

+Taking my LTS exam.

In the past week have you felt sad?

+Yep.

Do you have plans for this weekend?

+LONG WEEKEND’S almost over. but starbucks tomorrow!

Do you feel comfortable with answering personal questions?

+Not really. Not very personal.

Last thing you said aloud?

+”KRIZ! I’LL GO AHEAD!”

What do you want to name your kids?

+Dinosaur, Silver, Aligator, (LOL)

If you could pack up and move, would you?

+YES! At the new dorm that margo and I saw. (you know that Margo)

Who were you with last night around 6:00 PM last night?

+Margo

SPAM (not the canned meat)

emilalviz — Thu, 07 Aug 2008 04:36:20 +0000

Spam (electronic), unsolicited or undesired bulk electronic messages. From Wikipedia.org.

What a day. It started with a groupmate who said nothing but nonesense phrases. “Parang may ginawa siya ah.” What the fudge. I did the directing, gathered equipments for the shoot, edited the mats and almost everything for the supplementary videos for our report then what will get from doing it? Those words? Geez, stupidity.

Another brat who ruined my day is a person we’ll hide by the name of Unicorn (ask me why). The heck, he was cussing me on his status message on messenger last night. The reason? I assigned a topic for him to discuss in our report. What a brat.

Spam is nothing but useless, unwanted emails you’ll find in your inbox. Nothing but unwanted and useless. I hate receiving those kinds of mail, much more dealing with people synonymous to a SPAM.